Chicago, eigenlijk een soort tussenstop met vlucht naar onze volgende locatie in Canada; Vancouver. Maar natuurlijk hebben we hier ook het een en ander gezien en beleefd.

Treinreis

Allereerst gingen we vanaf Toronto met de trein naar Buffalo. Voordat we in Buffalo aankwamen moesten we eerst over de grens. Dit keer een soepele overgang met niet teveel vragen aan ons (en geen 6 dollar betalen, want iemand ons dus had gezegd) Wel aan de mensen om ons heen werd veel gevraagd en sommige moesten eruit voor extra vragen. Daar hebben we dus de vorige keer (en nu ook weer) best lang op gewacht. 

In Buffalo moesten we 10 uur (!) wachten op de trein naar Chicago. Toen we uitstapten zagen we ook een jongen en meisje die in Washington ook bij ons in het hostel zaten. Die jongen hielp WS nog met de muis... We wisten natuurlijk wel van te voren dat we zolang moesten wachten, dus hadden we al even nagevraagd of je in Buffalo ook makkelijk de stad in kon. En met de bus konden we makkelijk naar Downtown Buffalo of 'The Mall'. Toen we aankwamen op het toch wel verlaten stationnetje (zie foto WS) misten we net de bus van 13.30 uur. De volgende ging weer om 15.45 uur, dus we hebben de kaarten er maar bij gepakt (Ja, net als Marjan haar moeder hebben we ook altijd een pakje kaarten bij de hand :). Als je zo vaak moet wachten met reizen is een potje klaverjassen tussendoor een prima bezigheid. Toen konden we om 15.45 uur de bus nemen. We wilden eigenlijk naar Downtown Buffalo, maar door de onduidelijke communicatie met de buschauffeuse zijn we maar bij The Mall uitgestapt, ook niet erg. Daar wat rond gekeken en gegeten en rond 19.00 uur weer richting stationnetje. Om 23.59 uur zou de trein gaan vertrekken. Samen met de medewerkster van Amtrak liepen we allemaal alvast richting het spoor om op de trein te wachten. Rond 0.30 uur kwam ie eraan en stopte precies op de plek waar ze ons had neergezet. Wel moesten we een stukje achteruit gaan staan, omdat de mensen hier nogal eens wat uit de trein gooiden en dus ons konden raken...

Chicago

Na een mooi reisje (met ook wel wat kromgelegen slaapuurtjes) reden we langs de kust van Lake Huron en Lake Michigan. Om ongeveer 11.30 uur (plaatselijke tijd) kwamen we in Chicago aan. We wisten niet zeker of de klok een uur terug ging, maar in de trein draaide onze buurman zijn horloge al terug -> wel, dus. We stapten uit vlak naast de Sears Tower (hoogste gebouw van het westelijk halfrond!)

Na wat navragen (want niemand kenden hier onze straat waar het hostel aan zat!) kwamen we tot de conclusie dat we het beste met de bus, lopen, bus en nog een stukje lopen naar ons hostel konden gaan. Heel duidelijk allemaal, haha. Opgeschreven op een papiertje en op pad. We volgden keurig alle aanwijzingen en kwamen netjes voor ons hostel uit. Oke, voor het laatste hoekje vroegen we nog even voor de zekerheid een politieagent en we waren er inderdaad bijna...

Aangekomen voor het hostel zag het er heel mooi uit. Grote entree en proffesionele bediening bij de receptie. We kregen onze kamersleutel en linnen (zelfs handdoeken, lekker) Kamer zag er prima uit. Even rondgekeken en toen de omgeving verkend. We zaten in Lincoln Park, vlak naast Lake Michigan waaraan ook heel Chicago ligt. In de straat voor het hostel waren ze al aardig aan het voorbereiden voor Halloween (Marjan haar verjaardag), alle winkels liggen er ook vol mee. We zijn een stukje door het park gelopen naar Lake Michigan. Vanaf daar heb je een leuk uitzicht over Chicago aan het meer. Marjan had onderweg wat last van de (enorme) wind en daar moest WS wel om lachen. Chicago wordt namelijk ook wel 'The Windy City' genoemd. Nou, dat hebben we gemerkt ja :)

Verder hebben we deze stad ook nog even van bovenaf bekeken, vanaf The Hancock Building. In de Lonely Planet stond dat je daar het beste naar de 96th verdieping (Signature Room), want daar kon je wat drinken voor 6 dollar en had je hetzelfde uitzicht. We liepen het gebouw binnen en voor we het wisten zaten we in de lift omhoog naar de 96e. De lift trilde nogal en dat vonden we niet zo fijn. Terwijl we toch al heel wat gewend zijn zou je zeggen. Eenmaal boven liepen we recht op een restaurant af en zaten we al bijna aan tafel als het aan de gastdame lag. We keken even verder en naar rechts zat het stukje waar je 'gewoon' wat kon drinken. We werden aan tafel gezet en het duurde te lang met bestellen. WS voelde zich inmiddels niet helemaal op zijn gemak (tja, soms heeft WS ook wel even genoeg van de hoogtes) Dus Marjan heeft snel wat foto's gemaakt en zo hadden we 'genoten' van een gratis uitzicht over Chicago. De rest van de 2 dagen hebben we door de stad gelopen, bioscoop in geweest (The Kingdom), Millenium Park, Michigan Avenue, Chicago Theatre enz.

Wat we wel lelijk vonden in deze stad was dat de metro/trein boven de grond gaat. Ze zijn ook veel aan het bouwen daarmee . Bijna net zoals in Toronto (daar zei de gids van Niagara Falls ook nog dat er 3 seizoenen zijn: winter, winter, winter en construction, haha!) Daarom hadden we bijna ons vliegtuig naar Vancouver gemist, maar daarover later meer...

Veel liefs MS en WS